IK BLEEF LACHEN EN FOTOGRAFEREN

Het was TE leuk, hilarisch.

Dus iok kan echt niet hier de leukste foto plaatsen, het moeten er meer zijn.

groeten

René

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

DANS DWARS DOOR DE STAD

Naar aanleiding van het Amsterdam Dance Event werd door Amsterdam Danst Ergens Voor een dansmanifestatie dwars door de stad georganiseerd.

De organisatoren en medestanders vinden dat de ADE alleen maar een commercieel festijn is geworden in handen van Samsung (de sponsor) en de Buma Stemra (de organisator?). Ze komen uit de zeer diverse subculturen die iets met de krakerswereld te maken hebben en komen op voor de (gekraakte) vrijplaatsen die er nog zijn en waar er net weer een van ontruimd is. Vrijplaatsen waar een subcultuur kan ontstaan zijn wezenlijk anders dan de door Amsterdam gesubsidieerde broedplaatsen: die zijn allemaal gereguleerd en in de hand gehouden, keurig genormeerd, daar kun je in de wereld mee voor de dag komen.

Ze trokken langs mijn werkplek en ik heb er even wat vanaf de voordeur van gefotografeerd. Verbaasd dat je in 3 minuten een reportage bij elkaar kunt schieten. Als je er meer van wil weten klik HIER.

Ik heb bovenstaande op moeten zoeken want het was de zoveelste demonstratie die ik zag waarbij ik dacht: waar demonstreren ze nou eigenlijk voor. Ik ben er hierdoor wel achter gekomen wat ADE betekent, Amsterdam Dance Event, want ik had wel overal drie letters gezien en me afgevraagd wat dat kon betekenen, maar niet eens de letters goed ontcijferd want vanwege een prachtige originele onleesbare vormgeving las ik SDS. Zie het affiche op de laatste foto.

groeten

rené

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , | Een reactie plaatsen

HOOG BOVEN AMSTERDAM

Elke keer als de kermis er weer is op de DAM wil ik in de hoge draaimolen. En elke keer denk ik, weet je wat, ik doe het de volgende keer. Volgende week krijg ik bezoek en ik dacht: het is misschien wel leuk om dán, samen, in de draaimolen te gaan.

Voor de zekerheid ging ik even vragen tot wanneer de kermis er zou staan. Dat bleek zondag, dus dat plannetje ging niet door. Ik zei jammer, liep weg, draaide me om en kocht een kaartje. Ik heb geen hoogtevrees maar al mijn spieren stonden strak gespannen. Ik durfde niet met losse handen te fotograferen en liet het cameraatje vóór me op de dunne stang tussen mij en de afgrond rusten, maar bedacht dat ik misschien de lucht alleen maar aan het fotograferen was, dus ik dwong mezelf op het schermpje te kijken, iets wat ik daarvoor gewoon niet durfde.

De man van de kaartjes had gezegd dat ik de eerste minuten beter recht voor me kon kijken, maar zelfs toen ik dat in het begin deed moest ik vechten tegen de paniek. Toen ik mezelf gedwongen had op het schermpje van mijn camera te kijken bleek dat opeens erg kalmerend te werken. Je hoort dat wel van cameramensen in oorlogsgebieden, die zijn niet bang als ze door een camera naar de verschrikkingen kijken. Ik merkte dat dat bij mij precies hetzelfde effect had, dus ik heb een hele tijd alleen op het scherm gekeken. Dat leverde ook betere foto’s op.

Toen ik er uit kwam moest ik mijn best doen om rechtop te lopen en ik voelde me wel een uur nog een beetje shaky.

Maar blij dat ik het gedaan had, en de foto’s vielen niks tegen.

groeten

René

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , , | 6 Reacties

DE MAJOOR

De majoor wordt elke avond ingepakt omdat ze “onteerd” wordt door dronken toeristen, las ik ergens.

Ja wat kun je nou anders verwachten als je een bankje plaatst midden op de wallen.

Volgens mij had de majoor niks anders gewild dan dat daar af en toe een dronken toerist zit te kotsen, mensen zitten te kletsen of selfies met haar maken.

Okay, dat jatten van die bril ging te ver, maar ze had nog een reservebril dus dat valt ook nog wel mee, is te overzien.

De majoor zit op mijn avondlijke wandelroute, heb haar al vaak gefotografeerd daar op dat bankje, meestal in gezelschap.

groeten

René

Bril kwijt:

Deze kotsende toerist is van een paar dagen geleden. Niet helemaal scherp, maar hij zag het ook niet meer scherp:

Ik zweer je eeuwige trouw op de bril van de majoor:

En wat vind jij daar nou van, wat de majoor zegt?:

Algerijnse jongen.”Is she a Christian…?”, vroegen ze toen ik de foto had gemaakt!

Nou vooruit, nog eentje dan, met op de achtergrond de café-rookruimte van Amsterdam met het leukste uitzicht, die van mijn stamkroeg:

Geplaatst in photography | Getagd , , , , , | 4 Reacties

GRASMAAIER

Dat had ik nooit gezien, dat de tong van de koe zo ver uit zijn bek komt om het gras te maaien.

HET grote voordeel van digitale fotografie: ongelimiteerd knippen totdat je hebt wat je hebben wil.

En die tong beweegt zo razendsnel dat het wel 20 knipjes duurde voor ik hem goed had.

Gisteren naast landgoed Gunterstein in Breukelen genomen. Hoewel….opeens bedenk ik dat ik een bord met een rode streep door Breukelen aan het begin van de weg zag, maar dichtbij Breukelen in elk geval, andere kant van de Vecht.

groeten

René

 

Geplaatst in photography | Getagd , | 4 Reacties

HERFST AAN DE VECHT

Vandaag was ik in Breukelen, voor een consult bij de heldervoelende dame waar ik eens in de zoveel tijd heenga.

Weer veel aan gehad.

Daarna zoals ik al eens vaker deed gewandeld door het landgoed Gunterstein, voor een deel opengesteld door de huidige eigenaars de familie Quarles van Ufford. Het kasteeltje is twee keer verwoest, de tegenwoordige versie dateert van 1680, ik plaats er nog een post over. Maar deze foto is een van de mooisten, vanaf het landgoed genomen naar de overkant van de Vecht.

Herfst. Af en toe scheen de zon en was het wonderbaarlijk mooi.

groeten

René

Geplaatst in photography | Getagd , | 5 Reacties

PARKEERGARAGE

Vanmiddag zag ik dat er onder de parkeergarage aan de Marnixstraat een terras was verschenen. Daar hou ik wel van, van die plaatsen waar de op geld beluste investeerders niks in zien zodat de ondernemende creatievelingen met beperkte middelen een kans krijgen.

Hanneke’s Boom aan het Oosterdok is ook zo’n plaats naar mijn gevoel. Een hotspot geworden in een tochtig pand met een primitief terras. Er wordt gehunkerd naar het “echte”, naar plaatsen waar je niet als geldbuidel gezien wordt maar als mens waarmee je lol kan hebben, ook al is het gebodene vaak niet eens goedkoop, maar meestal wel goed.

Latei op de Zeedijk is ook zo’n tent: ziet er niet uit maar loopt als een trein, om dezelfde redenen.

Meestal is het na een aantal jaren gedaan als de huur bij succes zo hoog wordt gemaakt dat de geldjongens het weer overnemen en de lol er af is. Voor hele wijken geldt vaak hetzelfde, daar heeft het een naam: gentrification: de yuppen nemen het over, en wat eerst een arbeiderswijk was, daarna een kunstenaarswijk wordt eigenlijk gewoon een dure middenstandswijk, of erger.

Maar tot die tijd is het leuk. In dit geval vond ik het vroeger toch ook al leuk, vanwege de blote jongens die regelmatig aan de balkons hingen (zie foto) of de duizenden blote mensen die vaak langs de railing stonden.

groeten

René

 

 

 

 

Eigen foto, heb ik al eens geplaatst, zie HIER:

Foto van Spencer Tunick:

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

DE ZON DOOR DE NIEUWE HOOGSTRAAT

Vanochtend om 8.55 u. op weg naar mijn werk: hoek Kloveniersburgwal en Nieuwe Hoogstraat.

Rush hour.

De zon scheen pal door de straat, vanwege de tijd had ik de keus om tegen het licht in of met het licht mee te fotograferen, ik koos voor het laatste.

Met het uithangbord van de nieuwe vestiging van Stach.

groeten

René

Geplaatst in photography | 4 Reacties

SNEAKY

Wat zijn die jongens daar aan het uitspoken dacht ik vorige week, ze doen zo sneaky.

Bleken ze een joint aan het rollen te zijn.

Zeker buitenlanders, dacht ik, volgens mij hoef je hier niet bang te zijn dat je daarvoor opgepakt wordt, al weet ik niet of het officieel in het openbaar wel mag.

Maar ja, je mag zoveel niet terwijl het wel gebeurt. Zo wordt hier beneden gedeald, maar daarvoor worden ze nooit gepakt, hooguit als ze overlast veroorzaken door te vechten of te schreeuwen.

Soms zie ik ze gezellig met de langskomende agenten kleppen, ze kennen elkaar natuurlijk zo langzamerhand wel, dat schept een band.

Met die man achter het raam heb ik 34 jaar geleden in een muziekstuk gezeten, hij danste en we zongen in een koor. Gek is dat dat je nog steeds mensen herkent van zo lang geleden.

groeten

René

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

SPIEGELS IN DE NACHT: ZWART-WIT

 

 

Toen A. vanavond in de kroeg zei dat hij zo van mijn spiegelingen van gisteren had genoten dacht ik: ik ga dadelijk nog even kijken of de plas er nog ligt misschien kan ik er nachtspiegelingen maken.

En ja hoor, iets kleiner en het waaide enigszins, maar toch. De kleuren vond ik niet mooi, ook na enige bewerkingen niet, maar toen ik ze zwart-wit maakte vond ik het prachtig.

Dus enigszins dezelfde post als gisteren, maar toch heel anders.

groeten

René

 

 

 

Geplaatst in photography | 4 Reacties