4 MEI: OPEN JOODSE HUIZEN VAN VERZET

 

Wist ik niks van, totdat ik oud-burgemeester Job Cohen die kant op zag lopen. Het Pintohuis is kennelijk een Joods huis van verzet geweest.

Ik vind Job Cohen een geweldige man, dus heb even gewacht tot hij naar buiten kwam om een foto vanuit mijn woning van hem te maken, en dat werden er natuurlijk meer.

Hij heeft het eerste exemplaar van mijn fotoboek aangeboden aan de bewoonster van Flesseman die op de voorkaft staat. Toen hij lijsttrekker werd van de PvdA heb ik een liedje over hem gemaakt, zie in de kolom hiernaast (onder: “MIJN YOUTUBES” ) als je het wil zien en nooit gezien hebt. Dat was de laatste keer dat ik ooit op de PvdA stemde overigens, van mij mag die partij opgeheven worden.

Of ik vanavond naar het dodenherdenkingsconcert ga weet ik nog niet.

groet

René

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , , | Een reactie plaatsen

HET REQUIEM VAN MOZART

 

Daar stond ik dan om 13.55 u. voor een dichte deur van de Waalse kerk. Om 14.00 u. zou de repetitie van het koor beginnen, ik was al aan de late kant dus.

Geen idee. Verward en bedenkend dat me dat wel vaker overkomt: alles tot in de puntjes voorbereid en dan één ding dat de hele zaak in het honderd laat lopen. De laatste keer was op mijn laatste tentoonstelling: op de dag dat ik de zaak ophing bleek het ophangsysteem niet te deugen, met lapmiddelen de zaak tot de opening weten te rekken maar tijdens de opening kwamen er twee al scheef te hangen en eentje viel.

Dat soort dingen.

Naar huis en op de mail met info gekeken: was het de Dominicuskerk. In de gauwigheid twee mensen opgebeld die zeker zouden komen, het op mijn vorige post hier veranderd en met de fiets naar de Dominicus geracet: een half uur te laat. Viel me nog mee, als ik van buiten Amsterdam was gekomen had ik het niet gered.

De repetitie ging prima, een topervaring, met het orkest erbij helemaal fantastisch. De uitvoering was eigenlijk iets minder dan de repetitie, het Kyrie was met name iets te gehaast, maar samen met het orkest en de goede solisten klonk het toch erg goed hoorde ik van mijn gasten.

Voor mij was het een droom die werkelijkheid werd: meezingen met het Requiem van Mozart. Ik heb natuurlijk vroeger fantastische dingen meegemaakt met mijn close-harmony groep, met zijn vijven op het podium en veel succes, maar dit was zo anders dat ik dit weer als een verrijking ervoer.

Het was een z.g. scratch-koor: iedereen kan zich er voor inschrijven: een vriendin die er ook aan meedoet had me ertoe overgehaald en mij de partituur en een meezing-CD gegeven. Er wordt maar twee keer gerepeteerd, dus je moet je partij al goed kennen. Dat levert dan wel wisselende kwaliteit op: sommige mensen konden het beter dan anderen, om het zo maar eens uit te drukken. Ik stond naast een oude man, een jaar of 85, die constant te laat inzette b.v. Maar dat hoort er allemaal bij, het geheel klonk heel behoorlijk, al was het geen concertgebouw-kwaliteit.

De dirigente was Madeleine Ingen Housz, een geweldig mens. Ze deed het requiem voor zichzelf met de gedachte aan Nepal in haar hoofd, was ook Nepalees gekleed. Ze heeft iets met dat land en steunt al lang een project in Chitwan. Daar ben ik ook geweest en ik heb ook veel met Nepal, zoals ik hier een paar posts geleden al memoreerde. Misschien was dat er debet aan dat ik een klik met haar had.

Kortom: een ongelooflijk mooie ervaring.

groet

rené

PA: de laatste foto is gemaakt met mijn cameraatje door vriend Sonny.

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | Een reactie plaatsen

PENSIONADO: DE EERSTE DAG

 

Toen ik net wakker werd dacht ik: er IS toch iets vandaag. Meteen wist ik het weer: DIT IS DE EERSTE DAG DAT IK MET PENSIOEN BEN.

Ik ben vanaf heden officieel pensionado: 65 jaar en drie maanden.

Meteen een foto gemaakt, deze selfie, dat is een tweede natuur geworden.

Ik heb al precies een maand geleden afscheid genomen op mijn werk en sindsdien niet meer gewerkt: vrij genomen. En me in die maand geen seconde verveeld, ik vind het in een woord vurrukkulluk.

Flesseman heeft me ontzettend veel gebracht: het omgaan met de ouderen, de discipline van werken, inzicht in personele verhoudingen, de combinatie met mijn fotografie met als hoogtepunt mijn fotoboek, de worteling in de buurt en ga zo maar door.

Het laatste half jaar was ik aan het aftellen en vond ik het werken minder leuk: niet de omgang met de bewoners: ik bleef even dienstbaar al bleek wel dat ik nog steeds goed met ouderen, maar minder met oudere dementerenden kan opschieten. Maar  het werk an sich beviel me minder, plus de omgang met de leiding. Ik kon b.v. sowieso niet met de directrice opschieten; net nieuw en een heel andere bedrijfscultuur meezeulend: de paar keer dat ik met haar contact had dacht ik meid, wat kun jij goed de plank misslaan.

Nou schijnt het normaal te zijn dat het tegen de tijd dat je met pensioen gaat minder prettig wordt, ik hoor het van iedereen. Onbewust ga je je er toch op instellen dat je weg gaat.

Enfin, ben lekker met foto’s bezig zoals altijd, doe yoga eens per week, veel in mijn tuin gewerkt, mensen ontmoet en heb de laatste tijd thuis veel gerepeteerd voor morgen: dan zing ik in een amateur-scratch-koor(gisteren voor het eerst gezamenlijk gerepeteerd, morgen de hele middag en dan ‘s-avonds uitvoering) het Requiem van Mozart. Voor belangstellenden: 19.30 de deur open en 20.00 begin tot 21.15 u., 15 euro en het is in de Waalse kerk op de OudezijdsAchterburgwal tussen nrs 157-167. Het is amateur maar het klonk goed, bleek gisterenavond.

HET IS IN DE DOMINICUSKERK, SPUISTRAAT 12!IK BEN OOK TE LAAT VOOR REPETITIE, DACHT DAT HET IN DE WAALSE KERK WAS.

Groeten van een verse pensionado

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | 10 Reacties

DE BERGEN VAN AMSTERDAM-NOORD

 

 

Gisterenavond

groet

René

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | Een reactie plaatsen

KERMIS: WEERSPIEGELING VAN DE MAATSCHAPPIJ

 

Een toren van 90 meter: je wordt naar boven geroteerd, daar mag je even van het uitzicht genieten en dan BAM in één klap naar beneden.

Een enorme wentelwiek met aan de uiteinden een rij stoeltjes die tijdens het molenwieken ook nog om hun as tollen: het gegil is niet van de lucht.

Een zweefmolen van 60 meter hoog. Ben ik vorig jaar trouwens in geweest, zie HIER.

Zelfs de lage octopus-achtige zweefmolen maakt groteske onverwachte bewegingen.

De tegenwoordige mens heeft extreme prikkels nodig waarop hij dan weer extreem reageert.

groet

René

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd | Een reactie plaatsen

NEPAL: INGESTORTE DAHARARA-TOREN

 

Ben erg met Nepal bezig. Deze foto’s zijn genomen vanaf de ingestorte Daharara-toren, een militaire uitkijkpost uit 1832. Niet het mooiste dat ik daar zag, de tempelcomplexen van de Dhurbar-squares van Kathmandu, Patan en Bhaktapur deden me veel meer. Dit was voor mij alleen maar leuk vanwege het uitzicht.

Het is al zo’n arm land, en dat dit. Ze hebben ook nog eens een zeer slecht bestuur: eerst die koningen en toen het eeuwige politieke gekrakeel waardoor er niks van de grond komt en de hulpgelden, 1 miljard per jaar, verkwist worden. Er is NU een oproep gedaan om vanwege de aardbeving te gaan samenwerken: dat is wel tekenend.

Moet vooral aan de kinderen denken: ik vond de kinderarbeid daar schrijnend, heb er een post over gemaakt indertijd, zie HIER. Las dat er een miljoen kinderen in de problemen zitten.

Als je geld wil overmaken moet dat naar SHO (Samenwerkende Hulp Organisaties) op giro 555, maar je moet toch het IBAN-nummer intikken, is even zoeken, althans voor mij, dus daarom hier: NL08INGB0000000555.

Groet

René

 

 

 

Uitvergroting van foto 1:

 

Geplaatst in photography | Getagd , | Een reactie plaatsen

ROOM WITH A VIEW APRIL-OPRUIMING

 

Ik kom OM in de foto’s.

Dit is een restje april

groet

René

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cool and easy:

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | Een reactie plaatsen

WE DRAGEN ALLEMAAL EEN MASKER….

 

 

WE SPELEN ALLEMAAL EEN ROL………..

…..MAAR WIE ZIJN WE ECHT????????

Gewoon je maskertje afdoen!

WAS het maar zo makkelijk.

Het is de zoektocht naar binnen.

En eigenlijk meer nog het besef van wat we NIET zijn.

Dan kom je toch weer bij dat masker uit.

En dat masker is het ego.

En het maskertje afdoen is het loslaten van de identificatie met dat ego.

Dan ben je binnen.

ZÓ eenvoudig.

groetjes

rené

PS: metaforische performance van leerlingen van de toneelschool.

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | Een reactie plaatsen

KONINGSDAG VOOR KINDEREN

 

Het pleintje beneden is gereserveerd voor kinderen op deze dag. Elk jaar trouwens, dat heeft wel wat.

Het betekent in ieder geval dat er geen stampende muziek gedraaid wordt, vooralsnog. En dat vind ik van dit soort dagen toch het minst leuke, die constante dreun. Net nu ik dit schrijf komt er een boot voorbij die ALLES overstemt. Maar goed, als je stilte wil moet je de stad uit, dat weet je. Ik vind het ook wel een soort leuk.

Er is net wel een jeugdbandje (zie foto) begonnen, klinkt niet gek. Alleen het repertoire is beperkt, ik heb nu al drie keer “Thank you, for let me, be myself ” voorbij horen komen. Dus dat nummer ken ik vanavond wel, al ben ik eigenlijk niet van plan thuis te blijven.

Op foto 1 staat een fietspomp waarmee je tegen een bedragje een ballon kunt opblazen totdat hij knapt, na elke knal gejuich.

Ik weet niet of ik nog veel zal fotograferen, vond het eigenlijk nu al wel genoeg, heb dat natuurlijk al jaren gedaan.

groet

rené

 

 

 

Kinderparadijs:

Spannend doosje:

Kwestie van budgetteren:

De “Thank you for let me be myself again”-band:

In de verte: ziet er commerciëler uit, niet voor kinderen:

Poppenbedje gescoord:

Ik zou niet weten wat voor speelgoed dit is, kwestie van leeftijd denk ik:

Luisterend en kijkend naar de band:

De band werd vaak gefotografeerd, ze zagen er ook prachtig uit, echt werk aan besteed:

Bekende buurtgenoot Thomas van Luijn (ben dol op zijn stukjes in het Volkskrant-magazine) vermaakt zich met de bellenblaasmachine van de overburen:

Dit jongetje was wel een kwartier met die ballonnen in de weer:

Applaus voor de band: leeftijdgenootjes (maar ook ouderen applaudiseerden enthousiast):

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | Een reactie plaatsen

KONINGSDAG NADERT

 

Ik was van alles van plan vandaag maar ben alleen maar uit mijn raam aan het fotograferen. Koningsdag nadert, dat is duidelijk, maar de rest gaat ook gewoon door.

Verslaving, beetje het gevoel genererend van de beschouwer die niet meedoet, moet toch maar de stad in zo.

De eerste foto heeft een naam: drie keer raden.

Madretsma tiu neplut.

Lijkt erg Indiaas.

groeten

rené

 

Let op de brommer in het midden:

Tulpen uit Amsterdam dus:

 

 

 

 

 

Als jullie de tulpen vergeten zal ik er wel aan denken:

Aan alles hangt een prijskaartje…..

….zoals je ziet:

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , , | 7 Reacties